Presentatie Grafiekcollectie

Gemeente Oude IJsselstreek

De gemeente Oude IJsselstreek kreeg in het verleden een waardevolle grafiekcollectie in bezit. De werken die afkomstig zijn uit de kunstverzameling van Eric en Janny Kunst zijn ondergebracht in het gemeentehuis te Gendringen. Het gaat om meer dan 300 werken van gerenommeerde en overwegend uit Gelderland afkomstige kunstenaars. De werken hangen in niet-openbare gangen en voor publiek afgesloten ruimten.

VRAAG

De gemeente wil in samenwerking met Stichting Breekijzer deze collectie graag ontsluiten, zodat meer mensen de werken kunnen zien, beleven en waarderen.

KUNSTENAAR

Inge Pollet, kunstenaar en artistiek directeur van Plaatsmaken gaat samen met de gemeente Oude IJsselstreek en de gemeentelijke kunstcommissie aan de slag om de prachtige kunstcollectie opnieuw in te richten en een basis te laten zijn voor educatie en samenwerking tussen verschillende doelgroepen.

ANTWOORD

Inge bekeek de werken opnieuw en deed een voorstel om de collectie thematisch op te splitsen in vijf deelverzamelingen. De grote hoeveelheid werken maakte ze daarmee overzichtelijk. Tegelijkertijd maakte ze mooie en toegankelijke teksten om de kijker op gang te helpen bij het kijken en denken.

Ze koos voor de volgende deelcollecties:

  1. Natuur
  2. Mens
  3. Dier
  4. Wat is het?
  5. In en om het huis

DEELCOLLECTIE NATUUR

De natuur is veel dingen. Het is een trillende lijn die een horizon verbeeldt. Het is een rijtje strepen gemaakt met houtskool, een rijtje dat wel een laan met bomen lijkt. Maar ook zijn het wolken in gekke kleuren, groene bomen en een vogel die vliegt. De natuur is veraf, maar ook dichtbij. Een boerderij met groene vlekken langszij, een bamboeplant met takken als vingers. Een bos met altijd herfst. Lijnen die ook een rivier zijn, een uitzicht naar links en rechts. Een berg waarop ik vormen zie, het lijken wel mensen. Bloesembomen die gekust worden door de zon. Een scheve struik, een netjes geordend plaatje, wuivende palmen en een beest o zo vrij. Buigende sprieten en een zonsondergang of twee. Een wolkenlucht zwaar van regen. De natuur zingt rond in mooie kleuren en vormen en maakt dat ik anders kijk. In jouw hoofd zijn bomen anders dan bij mij.

DEELCOLLECTIE MENS

De mens is vaak onderwerp in kunst. Soms gebruikt de kunstenaar een model, een andere keer een herinnering of een droombeeld. Een ver familielid, een vriend van dichtbij. De buren van lang geleden, een neefje dat goed kan voetballen. Of het lijkt valt niet te zeggen. Want wie kan in het hoofd van de kunstenaar kijken? Een vrolijke herinnering zorgt misschien voor een kleurig beeld, een boze droom leidt tot zware wenkbrauwen. Je kunt iemand tekenen zodat diegene altijd bij je blijft, zodat je er stiekem naar kunt kijken, maar ook is het niet moeilijk om iemand mooier te maken dan in het echt. De kunstenaar mag het zeggen. De kunstenaar is de baas.

Er zijn mensen in alle soorten in maten. Mooi gelukt, in klare lijn of met dikke billen. Zij wandelen zomaar door het beeld, zitten aan de bar te wachten tot het leven weer doorgaat. Eentje zit op een schommel te kijken naar beschaduwde voeten. Dames met vogels op hun hoofd, lekker aan het kletsen. Anderen knielen, een duistere kleuter zit met zijn kuitjes ferm in beeld. Jan Klaassen bracht zijn hele poppenkast mee. De vrouw in blauw slaapt diep, of is zij dood? Al deze mensen hebben hun eigen verhaal, en wij kijkers leggen dat van ons erin.

DEELCOLLECTIE DIER

Een dier kan je vriend zijn of een monster dat je ’s nachts komt plagen. Een dier heeft vier poten, vleugels en soms een staart. Er zijn er ook die alleen maar een vlek zijn, met twee rondjes als ogen. Echt herkennen doe je hem niet. En tanden krijg je al gauw, met een paar streepjes lijkt het net echt. Van welk dier houd jij het meest? Je zou zeggen: van een dier dat goed kan knuffelen, en je krantje brengen komt. Hier zijn veel gladde dieren, die kun je niet stevig vasthouden. De huid is glibberig met rare vlekken bovendien. Die zijn leuk om alleen maar naar te kijken. Is dat een kwal daarginds? Met de verrekijker tuur ik verder. Er is een koninklijke dodo die in een kast woont. Hij heeft geen veren, maar wel een prachtige jas. Een kudde paarden galoppeert voorbij, ze gaan alle kanten op. Wacht, in de verte is een kerkje waar zij heen gaan. In de lucht zoemt een hondje die ook een helikopter is, stel je voor! En o, wat had ik graag een leeuw als vriend gehad. Die grote klauwen heel zachtjes tegen mijn wang. Waarom moet een huisdier altijd klein zijn? De vogels die ik zie geven licht in het donker, ze vliegen weg naar morgen als ik wakker word.

DEELCOLLECTIE WAT IS HET

Het zijn vormen die je niet direct herkent. Het zijn dingen waar je iets in denkt te zien, maar zodra je met je ogen knippert is het weg. Ik wou zo graag dat ik al mijn gedachten kon onthouden, en af en toe een laatje open kon trekken voor een herinnering. Want voor je het weet is wat je zag weer weg. Maar wat zag ik dan? En wat zie jij? Er zijn kegels, vlakken, cirkels, en af en toe een schaduw. Een werk dat op een vliegtuig lijkt, maar dan van vroeger. In ballonnen die ook letters zijn herken ik twee woorden: ZAPP en TOYS. Er is een variant van ‘boter, kaas en eieren’, en ook een zelfverzonnen spel. Cirkels in verschillende soorten en kleuren. Driehoeken in een grotere driehoek, alles met veel geometrie. Ergens zie ik een opbollend gestreept dekbed. Ligt daar iemand onder? In mijn ogen brandt een nabeeld, vanaf nu zie ik altijd zwarte en witte blokjes dansen in mijn hoofd. Een streepjescode die opeens een rits wordt, wie verzint zoiets? Droedels op een wit vel vragen om voorrang, een auto rijdt een vol gekrast rondje. En als ik deze twee vormen bij elkaar doe, heb ik een hondje.

DEELCOLLECTIE IN EN OM HET HUIS

We hebben allemaal een rommella. En een fruitschaal waar eigenlijk altijd appels in liggen. De schillen gooien we meestal direct weg. Maar eigenlijk zijn schillen mooi om naar te kijken, zo in een krul. En wortels dan, met die diepe groeven, de wapperende blaadjes van een bloem. Mes ernaast, mooi stilleven van alledag. Gereedschap slingert op tafels, de lepels en koffiekannen kijken goedkeurend toe. Twee stoelen bij de tafel voeren een serieus gesprek. Een koffiepot wiebelt op tafel met dansende poten. Een halve gitaar in de lucht. Een theepot en haar kopjes staren dromerig de tuin in. Een kam wuift naar de schaar. De poëzie van het dagelijks leven laat zich het beste zien in keukens en op tafels. Daar bewaren wij de tijd, daar doen we de dingen die moeten.